13 Vatan evladının hain terör saldırısında öldürüldüğü haberlini duyduğumda interneti bu haber ile ilgili tarıyordum da ya okadar sıradan hale gelmiş bir olay gibi haberler verliyorki sanki olağan bir durummuş gibi anlatılıyor ve olağan bir durummuş gibi tv programları yayınlanıyor ve olağan bir gün gibi ben dahil herkes sanki hayatını devam ettiriyor ,

bu olayı  takip ederken Amerika'nın Irak'ın başkenti Bağdata attığı ilk bomba saldırısı aklıma geldi yanılmıyorsam akşam vakti idi. kameralar bombalamayı çekiyordu her yer kan kırmızısı bir renk almıştı bombaların etkisiyle ve bu kan kırmızısı ortamda bu kan kırmısızı ortamı çeken kameraman hani şaşırdığımızda veya büyülendiğimizde söylediğimiz bir kelime vardır vaovvv benzeri bir kelime işte bu kelimeyi söylüyordu ne müthiş görüntü gibi dercesine sanki olağan sıradan bir olay sanki o bombanın çıkardığı o kanlı görüntü içinde ölen bağıraşarak kaçan belkide bacağı kolu kafası kopan gencinden çocuğuna veya yaşlısına kimse yokmuş gibi

işte 13 Şehidin arkasından içten gelircesine ahhhhhhh ahhhhhhhhhh yüreğim yanıyor denilmesini okadar isterimki eğer bunu diyemiyorsak 13 şehidimizin haberini izlerken sahurda ne yesek hadi çayımız hazırmı kuruyemiş getirsenize gibi gündelik işlerimize devam ediyorsak bizlere yazık yazıkki ne yazık biz gündelik avuntularımızı yerine getiriken sadece ve sadece 13 vatan evladının evinde yürekler kan ağlıyor sanırım... eğer öyleyse vay halimize vay halimize..